Lichaamsmateriaal zoals botweefsel dat wordt toegepast bij een tandheelkundige behandeling moet herleidbaar zijn. Als er iets mis blijkt te zijn met toegepast lichaamsmateriaal, moet de behandelend tandarts kunnen achterhalen welke patiënt welk product heeft ontvangen en zo nodig maatregelen nemen. Daarom zijn er wettelijk eisen aan de traceerbaarheid gesteld in de Wet veiligheid en kwaliteit lichaamsmateriaal en het Eisenbesluit lichaamsmateriaal 2006.
Dit betekent dat de praktijk de volgende gegevens minimaal gedurende 30 jaar moet bewaren:
- de identificatiecode
- de soort van het materiaal
- de herkomst van het materiaal
- de persoonsgegevens van de persoon op wie het materiaal is toegepast
- de datum en het tijdstip van de toepassing.
Waar de praktijk deze gegevens vastlegt, is aan de praktijk zelf. Dit mag in het patiëntendossier worden vastgelegd, of in een apart registratiesysteem. Hierbij is met name de vindbaarheid en de robuustheid van de werkwijze en registratie van belang. Dus is/zijn aan de hand van een identificatiecode van het lichaamsmateriaal de patiënt(en) erbij te vinden? En ook nog na 30 jaar?