facebook

The use of the PerioSafe® test as a prediction tool for periodontitis progression

De bachelorscriptie 'The use of the PerioSafe® test as a prediction tool for periodontitis progression' van K. Hack en C. Regtuijt (ACTA) is een van de genomineerden voor de KNMT Sensodyne Bachelorscriptie Award 2022. Op deze pagina kun je de samenvatting van hun scriptie lezen. Ook vertellen de Amsterdamse studenten over hun onderzoek en het belang ervan.

Inleiding

Parodontitis is de ontsteking van de parodontale steunweefsels rondom een tand of kies met als gevolg afbraak van het parodontaal ligament en het alveolair bot. Het is net als cariës als een wereldwijd gezondheidsprobleem. Traditioneel wordt parodontitis in de dagelijkse praktijk gediagnosticeerd en gemonitord door middel van het meten van pocketdiepte en de mate van bloeding na sonderen. Sinds enige tijd is er een diagnostische speekseltest op de markt: de PerioSafe® test, die mogelijk actieve parodontale afbraak kan vaststellen. Een mogelijke voorspelling voor de toekomstige progressie van parodontitis zou voor patiënten invloed kunnen hebben op het zorgplan. Als de test een goede voorspeller zou zijn voor de activiteit van parodontale afbraak en daarmee een indicatie geven voor stabiliteit en/of verdere progressie van is het potentieel een veel gewilde tool.

In deze retrospectieve analyse is de uitkomst van de PerioSafe® test na de niet-chirurgische parodontale therapie geëvalueerd in relatie tot de stabiliteit van het parodontium gedurende de nazorgfase. Hierbij zijn de klinische parameters zoals pocketdiepte (PPD) en bloedingsneiging na sonderen (BOP) als primaire parameter gebruikt.

Methode

Alle data zijn retrospectief verzameld in de Paro Praktijk Utrecht en geanonimiseerd geanalyseerd. De klinische metingen van intake afspraak (T0), de evaluatie na de niet-chirurgische parodontale therapie (T1), en de herbeoordeling na 2 tot 3 jaar nazorg (T2) werden geëxtraheerd uit de behandeljournals van de geïncludeerde patiënten. Nadat patiënten de niet chirurgische fase van parodontale afbraak hadden doorlopen werd tijdens de evaluatie ook de PerioSafe® test afgenomen.

Op basis van een positieve of negatieve uitslag van de PerioSafe® test werden er twee groepen gevormd voor de statistische analyse. Primaire uitkomstmaten waren het aantal elementen met pocketdiepte > 5 mm, het aantal pockets > 5 mm, en bloeding na sonderen. De secundaire uitkomstmaten waren periodontal (inflamed) epithelial surface area (PESA in cm2 en PISA in cm2). Deze parameters zijn vervolgens op alle drie de meetmomenten (T0, T1, T2) geëvalueerd, en daarna zijn ook de verschillen tussen deze metingen vergeleken.

Overzicht scriptie

Resultaten

Van de 110 patiënten waarbij de PerioSafe® test werd afgenomen, konden er 50 patiënten geïncludeerd worden waarvoor voldoende gegevens beschikbaar waren voor deze analyse. Hiervan hadden 45 patiënten een negatief PerioSafe® test resultaat en 5 patiënten een positief resultaat. Statische analyse liet geen klinisch significant verschil zien tussen de patiënten wat betreft het resultaat op behandeling (meetmomenten T0 en T1) noch op de stabiliteit van de parodontale conditie tijdens de nazorg (meetmomenten T1 en T2).

Conclusie

Op basis van de resultaten van deze retrospectieve analyse lijkt de PerioSafe® test geen indicatie te geven voor actieve parodontale afbraak.

Discussie

Een beperking van deze retrospectieve analyse, is dat zowel de patiënt als de behandelaar niet geblindeerd waren voor de uitkomsten. Omdat het niet op voorhand de bedoeling was om onderzoek te doen werd dit ook niet voorkomen. Een andere beperking is de kleine groep patiënten die positief testte (N=5) waardoor er statisch gezien onvoldoende power is om een stevig gefundeerde uitspraak te doen of de test wel of niet werkt. Een grotere groep positief geteste patiënten zou wenselijk zijn maar door de scheve verhouding positief en negatief geteste personen (respectievelijk 5 en 45) zou dit uiteindelijk om een hele grote groep moeten gaan. De generaliseerbaarheid van deze studie is ook een punt. In deze retrospectieve analyse is gebruikt gemaakt van patiënten die verwezen waren naar de Paro Praktijk Utrecht. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat patiënten die naar een gespecialiseerde praktijk komen, over het algemeen meer gemotiveerd zijn dan patiënten die naar een algemene praktijk komen. Hierdoor zijn de resultaten van de niet-chirurgische parodontale behandeling en de nazorg mogelijk niet direct terug te vertalen naar de algemene praktijk.

Bovendien zaten er zowel rokers als niet-rokers in de patiëntengroep. Het is uit onderzoeken gebleken dat roken wel degelijk een negatief effect heeft op de uitkomst van de parodontale behandeling en de progressie van parodontitis. Hierdoor hadden de rokers en de niet-rokers eigenlijk apart moeten worden geanalyseerd. Al deze limitaties zouden dan ook moeten worden meegenomen voor verder onderzoek in de toekomst.

Wel kon de retrospectieve analyse redelijk snel en efficiënt worden uitgevoerd. Patiënten met parodontitis konden relatief eenvoudig worden opgespoord uit de geanonimiseerde dataset van de Paro Praktijk Utrecht.

Daarnaast kon de uitkomst van de PerioSafe® test via retrospectieve analyse op een ethisch aanvaardbare manier geëvalueerd worden.

Terug naar het scriptieoverzicht 2022

KNMT Sensodyne Bachelorscriptie Award